Çünkü yapacak daha iyi bir şeyimiz yoktu* – Genç Yazı & Yazarlar Derneği
Kitap Gönder
Eyl 28, 2013
1016 Views
0 0

Çünkü yapacak daha iyi bir şeyimiz yoktu*

Written by

dahaiyi

başarılı olmak
taharet musluğunu açtığınızda suyun
tam olarak kıç deliğinize isabet etmesi gibiydi.
kimisi için ürpertici
kimisi için güzel
zevkli
soğuk
iğrenç
ya da tanrısal..

23 yaşındaydım ve 24 saattir uyumuyordum.
saat sabahın 9′uydu
ve kız arkadaşım gelecekti -kahvaltı için.
pencereden dışarı bakmaya karar verdim.

işlerine gitmekte olan insanlar,
güne yeni başlayanlar,
telaşlılar,
kravatlılar,
kabarık cüzdanlılar,
kabarık saçlılar,
sıçamamışlar,
köpekler ve kediler ve sızdıran çöp poşetleri vardı.
biraz güneş,
biraz da umut -belki..

23 yaşındaydım,
ve arkadaşlarım ya çalışıyor ya da iş arıyorlardı.
sabah 9′da gidip akşam 5′te çıkabilecekleri,
onlara
kredi kartlarına borçlanıp
son çıkan telefonlar ve son model
arabalar ve son moda
elbiseler aldıracak işler arıyorlardı kendilerine.
satın aldıracak ve satın aldıracak ve satın aldıracak ve sistemin karnını
doyuracak işlerdi bunlar -sonunda seni bile satın alacak işlerdi..
ve genellikle takım elbise ve tıraş gerektiren,
ve kişiye kendini ÖNEMLİ hissettiren işlerdi.
böylelerini arıyorlardı -ya da bulmuşlardı çoktan

ben aramıyordum.

önemli olmak istemiyordum
hele de değilken öyle görünmek -hiç

1 sene kadar bir adamın yanında yazarlık yapmıştım
ünlü bir adamdı ama
adını verip
edebilikten ZATEN uzak olan şiirimi
daha da uzaklaştırmak istemiyorum.

güzel zamanlardı.
durmadan yazıyordum -sayfalara ya da kadınlara
ama durmadan yazıyordum..

şu sıralar yazmıyorum -kadınlara bile..
ve cebimdeki para buharlaşmaya devam ediyor -havalar sıcak..

ve bekliyorum -bir şeyleri..

kapıya anahtar girdiğini duydum -gelmişti.
elinde bir poşet ve içinde simit ve poğaça ve peynir..
insan ne isteyebilir ki başka
-hele evde biraz da reçel varsa..

“uyumadın mı hiç?” dedi.
masanın üzerindeki kitapları gösterdim
“24 saatte 3 kitap” dedim, “işte bebeğim, buna okumak denir.”

elindeki
simit ve poğaça ve peynir olan poşeti masaya bıraktı ve
birkaç kağıt parçası çıkardı cebinden
“işte bebeğim” dedi, “bunlara da fatura denir.”

güldük.

çünkü yapacak daha iyi bir şeyimiz yoktu..

*Bu şiir ilk olarak 13.08.2013 tarihinde benideoku.net adresinde yayınlanmıştır.

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.