Kitap Gönder
Haz 6, 2014
619 Views
0 0

Sevginin Adı Çocuktur

Written by

   Umut ancak küçük bir çocuğun gözlerinde yeşerir. Sevgi ancak onun çiçek kokan sıcacık ellerinde hissedilir. Ancak çocuklar ağlarsa içten ağlayabilir, geriye kalan tüm gözyaşları sahtedir. Sadece bir çocuk gülümserse yapmacık olmaz, kalbinin tüm güzelliğiyle gülümser. Rüzgâra doğru koştuğunda sadece çocuklar tüm ruhuyla özgür olur.

  Büyüklerinden bıkmıştır çocuklar. Onların sevmeyi bilmediklerini düşünürler. Eğer ki gerçekten sevmeyi bilseler dünyayı kanla kaplamak için uğraşırlar mıydı? Gülümsemeyi kolay sanıp ağızlarını açarak tüm kuvvetleriyle sırıtırlar mıydı? Büyüklerin kavga etmekten, bir şeylere sahip olmaktan başka amaçları yoktu belki de.

  Çocuklar büyüklerine özenir onların yaşına gelmek isterler hep. Bu masumane isteğin sebebi ise çok çok basittir: Onların koyduğu yasakları aşıp kendi dilediklerini yapmak. Ama büyüdüklerinde onlar gibi kötü olmayacaklarını –olamayacaklarını- sanırlar.

   Çocuklar elbet bir gün büyüyecekti. Madem çocuklar büyüyordu o zaman yetişkinlerde çocuktu bir zamanlar. Bu kavgacı ve kin dolu insanlar çocuk olmuş muydu gerçekten? Onların gözleri ışıl ışıl bir çocuk olabileceği ne akla sığardı ne de mantığa. Hırsları yüzünden minicik bedenleri parçalamış, öfkeleri yüzünden hayatı anlayamamış bir küçüğü hıçkırıklarla ağlatmışlardı. Şimdi bu büyük insanlar nasıl masum olabilirdi? Anlayamıyordu çocuklar bunu. Çünkü onlar sadece sevmenin, özgür olmanın güzelliğini anlayabilirlerdi. Başkasının hiç mi hiç önemi yoktu zaten.

  

    Siz hep masum kalın çocuklar. Hep koşun, oynayın ve sevin, karşılıksız sevin. Siz hiç ama hiç büyümeyin.

Latest posts by Füruğ Mahfi (see all)

Article Categories:
Deneme

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.