Eyl 16, 2017
119 Views
4 0

Küller , Menekşeler ve Gece

Written by

Külde uyuyan gözlerin açıldığında artık canın yanmıyordu .
Acıların pişmişti sonra kalktın ve yürüdün.
Kalbin uyandığında sonsuz evrende,
Uyuyamadım.
Sahi ya doğmasaydın.
Doğmadan evvel de yaşardın bir vakit .
Bir gün etmezdi ya koca yılların bakiyesi
Yaşamaksa adı
Bencilliğimi avcunda sakla sevgilim
Tanrı parmağında getirdi seni bana
Şimdi kalktın ve yürüyorsun
Anlamı yok nereye vardığının
Ve ben sanki ilk kez aşık oluyorum
Artık kollarını ve gövdeni görebiliyorum
Sonsuz miktarda yol olması ne anlama gelir ki
Sürüklenirken aydın bir gecenin tüm yıldızlarını döktükten sonra
Ayaklarım her saniye çamura battıktan sonra.
Haykıracak nefesimiz kalmasa bile.
Haykıracak nefesimiz , kalmasa bile külümüz.
Geceler vardı daha yürümemize ama senden önce gece mi vardı.
Çıkmazlar sokağının gecesi mi olur yoksa karanlık gündüzleri mi.
Rüzgar esmedikten sonra yüreğimde
Gecenin gündüze faydası mı olur ki .
İlk acımda ölmedikten sonra güneşe taptım .
Bu gökyüzü dolu tutku içimde ışıyan bir ışıktı ve doğması gerekti.
Gözlerin güneşin küllerinde açıldı
İçimdeki ışık sabırla yoğurdu
Rüzgar esti ve ağaç büyüdü
Belki bir kuş konardı omurgasında yüreğimin
Kafamın içindeki bir dağılmış testi
Büyütür mü solmakta olan çiçeği.
Ben iyileştim ve biliyorum
Çünkü aynı ufka bakar oldu gözlerimiz

Deniz Albaş

Deniz Albaş

İngilizce öğretmenliği 3. sınıf öğrencisiyim.
Deniz Albaş

Latest posts by Deniz Albaş (see all)

Article Categories:
Genç Şiir
Deniz Albaş

İngilizce öğretmenliği 3. sınıf öğrencisiyim.

Leave a Comment

error: Yazı yazıldığı yerde, Ayasofya İstanbul\'da güzel...