Kitap Gönder
Tem 12, 2018
176 Views
2 0

Kırık Işık

Written by

Kalbinin gölgesi düşüyor yavrum

Yalnızlığının kendinden büyük heybeti

Gün battıkça

artardı sanki cüssesi ve işte ben

Böyle bir yalnızlık gölgesi gibi

Nerde yalnızlığın-orda biterdim

Düşüncenin ve aşkın kaynaştığı

Ufuklarda.

 

Kalbimden bir renk akıyor yavrum

-değil ki kırmızı-

Kır çiçeklerine bandırıp kokladığımız ürpertiyi

şimdi boyatmıyorlar aşka

her yer karışık

Kalbini boyayamıyor geçmişe çarpıp yansıyan ışık

aşk ötesi bir sonsuzluk rengi…

Bilmediğimiz renkler var yavrum

Gözümüzün ve göze benzeyen şeylerin seçemediği

Tıpkı kolu seğirende bakıp

Kıpırtıyı kaçıran bir çocuk gibi

Senin elbet olmalı ki omzunda gamze açan bir

çocukluğun

Damarlarımın sen en eskisine kondun

 

Uzaklara ulanan sessizliğin

Kanat vuruşu gibi güvercinlerin

Yalnızlığının gölgesi vuruyor yeryüzüne

Seni kuşlarla birleştirdikçe yavrum

Anlam bir varlık türü gibi fışkırıyor

Yalnızlığında ürperen ışık

yüreğimi kışkırtıyor.

Onur Tugrul Karabicak

Hepsi ve daha fazlası için:
anlambazlarordusu.blogspot.com

Latest posts by Onur Tugrul Karabicak (see all)

Article Categories:
Edebiyata Dair · Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.