Kitap Gönder
Nis 13, 2018
423 Views
0 0

Karanlık

Written by

Gece sen mi daha karanlıksın yoksa içim mi? İçtiğim sigaralar sadece ciğerlerimi mi kararttı yoksa hayallerimi ve geleceğimi de mi karanlığa itti? Yoksa hayallerim karardığı için mi sigaraya bu kadar bağlandım? Hatırlıyorum, çok gariptir ki hayatımda, hayatıma dair bir şeyi çok iyi hatırlıyorum. Sigaraya başlarken bu kadar karanlıkta değildim.

Önümü göremiyorum artık. Hiç ışık kalmadı. “Yolumu bulamıyorum anne!!!” diye bağırmak istiyorum. Karanlıktan korkarım ben, lütfen kurtarın beni. Sesimi duyan yok mu? Lütfen uyandırın beni bu kabustan. Yoksa yine bağırıyorum da sesimin çıkmadığı/duyulmadığı bir kabus mu görüyorum? Sabaha az kaldı, annem gelir beni uyandırır diyorum. Uyanmak istiyorum ancak kendim uyanamıyorum. Uyandıran da yok bu sefer. Yoksa yine mi unuttum tek başıma yaşadığımı? Neden böyle olduğu önemli değil artık, nasıl böyle oldu? Asıl soru bu. Peki ya cevap? Cevabı bulamıyorum. Nasıl izin verdiniz bana? Anne, baba, abilerim her şeyime karışan sizler, hiçbir şey yapmama izin vermeyen sizler, nasıl yalnız yaşamama izin verdiniz? Kardeşim dediğim dostlarım, hani hep beraberdik hiç yalnız kalmayacaktık, neden telefonlarıma bile cevap vermiyorsunuz? Uyuyorum ben. Büyük bir kabusun içindeyim, uyandığımda baba evindeki yatağımda uyanacağıma eminim. Emin miyim acaba gerçekten? Hayır!!! Bu bir rüya değil. Gerçek, gerçek olduğu için kurtulamıyorum. Ve ilk defa bu kadar çaresiz hissediyorum. Ezberimde olan ama rehberimde olmayan, o son kurtuluş olan numarayı çevirirsem kurtuluşa erebilirim. Evet, bunun farkındayım ama yapamam. Riski çok fazla. Bu numarayı aradığımda kurtuluşa eremezsem hiç kurtuluşu olmayan bir karanlığın içine düşeceğim. Korkuyorum… Korkuyorum… Korkuyorum…

Çıkış yolu arıyorum ama bulamıyorum. Çünkü her yer karanlık ve maalesef çıkış yolunu ezbere bilmiyorum. Tekrar kafamı kaldırıyorum bu boş sokakta gökyüzüne. Ve bir kez daha soruyorum bağırarak… Umutsuzca… “Gece sen mi daha karanlıksın yoksa içim mi?”

tarantino

Hayata bir türlü tutunamadık. Hep ince çizgilerle kaybettik. Belki de hiç kazanamadık. Ama çok sevdik. Sevilmeyi az da olsa tattık. Ancak hiçbir zaman sevdiğimiz kadar sevilmedik.

Latest posts by tarantino (see all)

Article Categories:
Deneme

Comments to Karanlık

  • Bence kaybettiğini düşündüğünde de aslında kazanıyorsun. Çünkü neden kazanamadığını öğreniyorsun. Yazın güzel olmuş ama daha da geliştirip duygunu daha fazla hissettirebilirsin. Emeğine sağlık 🙂

    Genc_Yazar 16 Nisan 2018 23:23
    • Öncelikle değerli yorumunuz için teşekkürler. Duyguyu daha fazla hissettirmek için her yazıda kendimi daha fazla geliştirmeye çalışacağım.

      tarantino 22 Nisan 2018 02:38

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.