Kitap Gönder
Tem 14, 2014
755 Views
0 0

Bir Gün Bir Sümük

Written by

 

O kadar sıkılıyorum ki.. Bunu yazarken bile.. Şu uzuuuuuuuun boşluk bırakma tuşuna basarken, bu doldurduğum boşluğu izlerken, gözlerimi boşluğun doldurduğum kısımlarına kaçırırken… Öyle sıkılıyorum ki.. Göz kapaklarımın kapanıp açılmasının görüşüme verdiği efektin sonucu hayal kırıklığı her seferinde.. Hiç birşeyin geçtiği yok.. Bak işte parmaklarımın her hareketi yeni yeni umutsuzluklar getiriyor.. Bak yine getirdi.. Yine..Hımmmff.. Poooffff… Nefesim tüm zamanların en kötü ritminde devam ediyor. Devam ettiğini her farkedişim ölüm…Hımmmff..Devam edeceğini bilmem de can sıkıcı… Poooftiiiiiiiii… Oha! Burnumda bir atraksyon var.. Nefesime direnen bi parça sümük. Avuçlarımın içine hızla nefesimi boşaltıveriyorum burnumdan. Sert, incecik, uzun boylu sevimli bir sümük.. Capcanlı bana bakıyor. Kırılıverecek diye korkuyorum. Öyle narin duruyordu ki… Bir görseniz..Hemen tuvalete koştum bir parça tuvalet kağıdı kopardım.. Kağıdı masanın üzerine yaydım.. Parlak sümüğümü peçetenin üzerine yatırıverdim. Hemencecik rahatladı, huzurlu huzurlu bakar oldu bana.. Benim bile içimi dolduruverdi ondaki huzur. “Nasılsın, yerin rahat mı?” diye sordum. “Sağol” dedi, “Seni çok zorlamadım umarım” dedi. “Yok aslında bayağı iyi oldu” dedim. “Benim için de” dedi. Ne demek istediğini anlamadım. Baktım sümüğe. “Ben bununla yaşarım işte ya” dedim kendi kendime “daha ne olsun”. Çekmeceme koydum sümüğümü.. Dışarı çıktım, kaç gündür çıkmamıştım..Hava güneşli, fark etmemiştim. En yakındaki markete girdim. Yumuşak, kokulu, desenli peçeteler aldım. Onu tekrar görünce sevineceğimi bildiğimden, eve hemen dönüp onu tekrar görmek için koştum, koştum. Nefesin kesildi, yavaşladım. Burnum kaşındı, hapşırdım. Aldığım peçetelerden birinin paketini açtım, elime aldığım peçeteye sümkürdüm. Peçeteyi açıp ne sümkürdüm diye baktım. Kıpkırmızı, ıslak, kan. Gözlerim karardı birden. İçim, içime içime çekilmeye başladı. Ateş çıktı bedenimden, her yanımdan ter boşaldı. “Nasıl olur şimdi tam da” diye yarım yamalak düşündüm. Eve vardım, hemen odama gidip, çekmecemi açtım, ona nasıl söyleyeceğimi bilemiyordum. “Ne oldu” diye sordu “Neden” diye sordum, “Acaba biliyor mudur ki diye düşündüm”.”Sümkür” dedi. “Ama” dedim, kanlı peçeteyi çıkardım cebimden. İçini açtım. Kafama bir şaplak indi o sırada. “Oynama sümüğünle” dedi annem.

Latest posts by Simge Günsan (see all)

Article Categories:
Deneme · Hikaye Öykü

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.